Oncotrilogie

 

Na de diagnose

 

je vragen krabben zich krom
maar om mijn binnentaal trek ik de
haakjes hoekig dicht tot harnas
en zoek een tussenzin

nu elk verband verbroken lijkt

het verdict zich dwars
door mijn spraakkunst krast
en ik Babels verloren wacht
op hertaling



Loes Loyens

 

 

 

chemo

 

een bloedgeile rat
knaagt traag een
tunneltje wel-licht
op termijn

door het massieve
zwart
van vandaag

een prijsbeest, ja
maar ik voel wel
hoe zij overal

haar stronten
achterlaat

 

Loes  Loyens

 

 

 

Therapie

 

zo mag ik niet denken

wolken brengen geen
schaduw, storm of
bliksemschade

er moet gezongen
geleefd en geloofd
dan waait alle dreiging
over

mijn zwarte ogen moet ik
sluiten en roze dromen
dromen dan valt
al wat ontaard is
in slaap

en wat ik denk
mag ik niet denken
want dat
kun jij niet aan



Loes Loyens

 

top

terug naar Poëzie